پنلوکوپنی در گربه

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در reddit
پن لکوپنی در گربه سانان

در گذشته ، پنلوکوپنی گربه سانان FP) ) عامل اصلی مرگ و میر در گربه ها بود. اما امروزه ، این یک بیماری غیر متداول است ، که دلیل عمده آن در دسترس بودن و استفاده از واکسن های بسیار موثر است. بیماری به نام دیستمپر گربه سان یا پاروو گربه سان نیز نامیده می شود.

پنلوکوپنی گربه سان چیست؟

(FP) یک بیماری ویروسی بسیار مسری در گربه ها است که توسط پارو ویروس گربه سانان ایجاد می شود. بچه گربه ها به شدت در معرض ابتلا به این ویروس قرار دارند. نام های feline distemper و feline parvo را نباید با canine distemper یا canine parvo اشتباه گرفت ،اگرچه نام آنها مشابه است ، اما توسط ویروس های متفاوتی ایجاد می شود. این ویروس ها انسان را نیط آلوده نمی کنند.

پارو ویروس گربه سان سلول هایی را که به سرعت در حال رشد و تقسیم هستند مانند سلول های مغز استخوان ، روده ها و جنین در حال رشد را آلوده میکند و از بین می برد.

کدام گربه ها در مقابل FP حساس هستند؟

از آنجا که ویروس FP همه جا در محیط وجود دارد ، تقریباً همه بچه گربه ها و گربه ها در برهه ای از زندگی در معرض ویروس قرار می گیرند. گرچه گربه ها در هر سنی ممکن است به پاروویروس گربه ای که باعث FP می شود آلوده شوند ، بچه گربه های جوان ، گربه های بیمار و گربه های واکسینه نشده بیشتر در معرض خطر هستند. این بیماری بیشتر در گربه های 3-5 ماه دیده می شود و مرگ در FP در این سن بیشتر مشاهده می شود.

گربه ها چگونه به این بیماری مبتلا می شوند؟

گربه ها می توانند ویروس را در ادرار ، مدفوع و ترشحات بینی خود دفع کنند. عفونت زمانی اتفاق می افتد که گربه های حساس به بیماری با این ترشحات یا حتی کک های گربه های آلوده تماس پیدا کنند. این ویروس می تواند تا یک سال در محیط زنده بماند ، بنابراین گربه ها ممکن است بدون تماس مستقیم با گربه آلوده ، به این بیماری مبتلا شوند. جای خواب ، قفس ، ظروف غذا و دست یا لباس افرادی که گربه آلوده را نگهداری می کنند ممکن است ویروس را در خود نگه داشته و به گربه های دیگر منتقل کند. بنابراین ، جدا کردن گربه های آلوده بسیار هائز اهمیت است. از هر چیزی که روی گربه های آلوده یا برای آن استفاده می شود نباید مورد استفاده قرار بگیرد و یا اجازه تماس گربه های دیگر با این وسایل داده شود و افرادی که گربه های آلوده را نگهداری می کنند باید بهداشت را برای جلوگیری از شیوع عفونت رعایت کنند.

پنلکوپنی

ویروس عاملFP به سختی از بین می رود و در برابر بسیاری از مواد ضد عفونی کننده مقاوم است. حالت ایده آل این است که نباید اجازه ورود گربه های واکسینه نشده به منطقه ای که گربه آلوده در آن بوده است را داد حتی اگر محل ضد عفونی شده باشد.

پنلکوپنی

تشخیص FP:

علائم FP می تواند متفاوت باشد و ممکن است شبیه بیماری های دیگر مانند سالمونلا یا عفونت کمپیلوباکتر ، پانکراتیت ، عفونت نقص ایمنی گربه سانان FIV) )یا عفونت ویروس لوسمی گربه FeLV) ) باشد. گربه های آلوده حتی ممکن است علائمی شبیه به مواقعی که گربه مسموم شده است یا یک جسم خارجی را قورت داده است از خود نشان دهند

ویروس  FP باعث آسیب به سلولهای پوشاننده روده ها می شود. همچنین به مغز استخوان و غدد لنفاوی حمله کرده و در نتیجه کمبود انواع گلبول های سفید خون (پنلوکوپنی) و گلبول های قرمز خون (کم خونی) ایجاد می شود. اولین علائمی که صاحب حیوان ممکن است مشاهده کند مواردی نظیر: افسردگی ، کاهش اشتها ، تب شدید ، بی حالی ، استفراغ ، اسهال شدید ، ترشحات بینی و کم آبی بدن است. گربه های بیمار ممکن است مدت طولانی جلوی ظرف آب خود بنشینند اما آب زیادی ننوشند. در بعضی از گربه ها ، تب در طول بیماری می آید و می رود و اندکی قبل از مرگ ،ناگهان به درجه ای پایینتر از درجه معمولی می رسد. در بچه گربه ها، ویروس می تواند به مغز و چشم نیز آسیب برساند.

پنلکوپنی
پنلکوپنی
پنلکوپنی

گربه های ماده بارداری که به ویروس آلوده شده و بیمار می شوند (حتی اگر به طور حاد بیمار نباشند) ممکن است بچه هایی را که آسیب گسترده مخچه یعنی بخشی از مغز که اعصاب ، عضلات و استخوان ها را برای ایجاد حرکت هماهنگ می کند ، سقط کنند یا به دنیا بیاورند . این بچه گربه ها با سندرمی به نام آتاکسی مخچه ای گربه ای متولد می شوند و حرکت آنها با لرزش شدید (لرزش) همراه است.

بر اساس احتمال قرار گرفتن در معرض یک گربه آلوده ، عدم واکسیناسیون و علائم مشهود بیماری ، ممکن است

به پنلوکوپنی گربه مشکوک شویم.

وقتی احتمال تماس با گربه آلوده در کنار آزمایش های خون که نشان می دهد سطح انواع گلبول های سفید به

شدت کاهش یافته است بیاید ، احتمالاً علت بیماری گربه FP  است. FP  هنگامی که  پاروویروس گربه ای در

مدفوع گربه یافت می شود ، تأیید می شود ، اما اگر گربه در طی 5-12 روز قبل از آزمایش در مقابل  FP واکسینه

 شود ، نتایج ممکن است نادرست باشد.

درمان FP:

احتمال بهبودی برای بچه گربه های آلوده که کمتر از هشت هفته سن دارند ضعیف است. گربه های مسن تر اگر به موقع درمان کافی انجام شوند شانس بیشتری برای زنده ماندن دارند. از آنجا که هیچ دارویی وجود ندارد که بتواند ویروس را از بین ببرد ، مراقبت های ویژه و درمان برای ساپورت سلامت گربه با داروها و مایعات بسیار مهم است تا زمانی که بدن و سیستم ایمنی بدن بتوانند با ویروس مقابله کنند. بدون چنین مراقبت های حمایتی ، بیشتر از 90٪ از گربه های مبتلا به FP ممکن است بمیرند.

درمان با تمرکز بر اصلاح کم آبی ، تأمین مواد مغذی و جلوگیری از عفونت ثانویه انجام می پذیرد. اگرچه آنتی بیوتیک ها ویروس را از بین نمی برند ، اما اغلب ضروری هستند زیرا گربه های آلوده بیشتر در معرض خطر عفونت های باکتریایی هستند زیرا سیستم ایمنی بدن آنها به طور کامل فعالیت نمی کند (به دلیل کاهش گلبول های سفید خون) و همچنین ممکن است باکتری های روده درحالی که روده آسیب دیده است وارد جریان خون گربه شوند و باعث عفونت می شود.

اگر گربه بتواند به مدت پنج روز زنده بماند ، احتمال بهبودی آن بسیارافزایش می یابد. جداسازی از گربه های دیگر برای جلوگیری از شیوع ویروس ضروری است. سایر گربه هایی که ممکن است با گربه آلوده تماس داشته باشند یا با اشیا یا افرادی که از نزدیک با گربه بیمار در تماس بوده اند تماس داشته باشند ، باید از نظر علائم قابل مشاهده بیماری به دقت زیر نظر گرفته شوند. در اکثر موارد ، به محض بهبودی یک گربه از FP ، گربه های دیگر از طریق تماس مستقیم آلوده نخواهند شد ، اما برخی از گربه های بهبود یافته می توانند ویروس را تا 6 هفته در مدفوع و ادرار خود دفع کنند.

پیشگیری:

گربه هایی که یکبار از این عفونت جان سالم به در می برند در آنها ایمنی ایجاد می شودکه احتمالاً از آنها تا آخر عمر محافظت می کند.

همچنین ممکن است ایمنی موقت در بچه گربه ها از طریق انتقال آنتی بادی در آغوز – اولین شیر تولید شده توسط مادر ایجاد شود. این “ایمنی غیرفعال” نامیده می شود و اینکه چه مدت از بچه گربه ها در برابر عفونت محافظت می کند به سطح آنتی بادی های محافظتی که توسط مادر تولید می شود بستگی دارد. به ندرت بیش از 12 هفته طول می کشد.

پیشگیری برای حفظ سلامتی حیاتی است. امروزه واکسنهایی وجود دارد که بهترین محافظت را در برابر عفونت پاروویروس گربه سانان دارند. واکسیناسیون برای گربه هایی که تماما در منزل نگهداری می شوند به همان اندازه گربه های خانگی که از خانه نیز بیرون می روند مهم است زیرا ویروس در همه جای محیط وجود دارد. بیشتر بچه گربه های جوان اولین واکسیناسیون خود را بین 6 تا 8 هفتگی انجام می دهند و واکسن های بعدی نیز تا سن 16 هفتگی بچه گربه انجام می شود. برنامه واکسیناسیون گربه های بزرگسال با توجه به سن و سلامت گربه و همچنین خطر ابتلا به FP در محل زندگی متفاوت است. برای مشاوره در مورد برنامه واکسیناسیون مناسب برای گربه (های) خود ، با دامپزشک خود مشورت کنید.

0 پاسخ به "پنلوکوپنی در گربه"

ارسال یک پیام

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

طراحی شده توسط BISTURI TEAM